از مسئلهٔ سازمانی شروع می‌کنیم، نه از نام محصول

بر پایهٔ نیاز. سازمان‌ها معمولاً با یک مسئله سراغ ما می‌آیند — «زمان بازگشت سرویس را نمی‌دانیم» یا «دسترسی از بیرون کنترل‌شده نیست» — نه با نام یک محصول. هر دسته با همان پرسش شروع می‌شود و خدماتی که به آن پاسخ می‌دهند زیر آن قرار گرفته‌اند.

نه. هر خدمت مستقل قابل اجراست. اما در ارزیابی اولیه، وابستگی‌های فنی را مشخص می‌کنیم: مثلاً طراحی بازیابی از حادثه بدون پشتیبان‌گیری قابل اتکا معنا ندارد، و دسترسی امن از راه دور بدون هویت متمرکز به کنترل واقعی نمی‌رسد. این وابستگی‌ها را پیش از شروع می‌گوییم، نه در میانهٔ کار.

از ارزیابی وضعیت فعلی و اندازه‌گیری شروع می‌شود، به طراحی معماری و اجرای مرحله‌ای می‌رسد، و با تحویل مستند معماری و سنجه‌های پایش کامل می‌شود. پس از آن، پشتیبانی همان لایه‌هایی را انجام می‌دهیم که طراحی کرده‌ایم.

نه. دامنهٔ کاری ما لایه‌های تخصصی زیرساخت است: سرور، مجازی‌سازی، سرویس‌های ویندوز و لینوکس، هویت و دسترسی، حفاظت از داده، امنیت و ارتباطات سازمانی. پشتیبانی کاربر نهایی، تعمیر سخت‌افزار رومیزی، کابل‌کشی پسیو و سامانه‌های حفاظت فیزیکی در دامنهٔ ما نیست.